AZAR e DECISIÓNS

Habitar a frase onde vives ti,
botarlle xeo e xenebra ao limón,
cantar un rock con percusión popular,
mollar o aceite en pulpo,
reler a Lois disparando poesía dende o amor e
visitar as túas curvas cos freos gastados,
non deixa de ser un feixe de escollas,
nesta vida de azar e decisións
que ten o teu nome de fronteira.

CaRa A "Damien Rice"

CACHARELAS

Nin cobra, nin can nin auguiña de san Xoan…trabame TI!



CaRa A "Andy Chango,AC,AR-Rock´n Rollmops"

PARTILLAS

Na hora do abrente, a cidade estárricase con espasmos tónico-clónicos e os copilotos aproveitan os atascos pra investir en cabezadas oníricas.
Na hora do abrente abandono a noite nos brazos do día, meto as olleiras a enfriar no leito e o propósito de enmenda, a prazo fixo.
Nunca atopei maneira de partillarme con ninguén incluso cando vivín dentro de TI.

CaRa A "Tom Waits-Martha"

DISPAROS

Esváranme os ollares da xente polo chapeu, mollando co orballo de xuño, aquela camiseta negra que poñia pra asasinarte cando había crime sen castigo.
A cidade empédrase con rúas ateigadas de peregrinos que deixan menos alcohol a repartir entre todos, convertindo Compostela, nunha vila perigosamente abstemia.
Adícome estes días a trocar os reproches de tempada do armario da habitación e a pintar versos con reversos e sombras, que financien unha viaxe a ningures, onde os excesos collan cor e os defectos estilo.
Agora que toca disparar ao discrepante con titulares e recortes no pantalón de quen non ten nin pra pantalóns, propóñoche un atraco a man armada no teu corpo coa violencia xusta e o título de poeta por coartada.
Vivo de aluguer nun stan by mollado pola dictadura do día a día onde as noites, ulen a ti.

Ca-Ra A "S.Penide-Cansados"

La venganza en el nudo de la guerra...

...una explicación materialista cultural:

Una vez que dos clanes maring han entablado una guerra en la que ha habido muertes, nunca les faltará motivo para reanudar las hostilidades. Cada muerte en el campo de batalla era rumiada por los parientes de la víctima, que sólo quedaban satisfechos tras haber igualado la partida matando a un enemigo. Cada combate proporcionaba motivo suficiente para el próximo, y los guerreros maring emprendían a menudo la guerra con el deseo ardiente de matar a determinados miembros del grupo enemigo, es decir, aquellos que diez años antes habían sido responsables de la muerte del padre o del hermano.

MOMENTOS (e sabores)

Onte boteille unha fresa a un ging clásico (con limón) e mentres metamorfoseaba as papilas gustativas, atopei ao Andrelo na tv dándolle a benvida ao verán e as boas noites a este servidor.
Sempre gustei das nanas de rock pra durmir e dos “aramios pra atar os anacos, do que algunha vez foi un corazón”.

CaRa A "Todos se van-A.Calamaro"