A resaca como coartada pra un asasinato non é mais que a falta na casa de auga e analxésicos. A noite troca de vaso pero non dimite de ser noite que deixa as marcas duns neumáticos nas pálpebras do mencer, as mesmas barras con distintas camareiras e as verbas e coitelos pendurados do fume dos garitos onde sempre gana o Dj.
A resaca como coartada pra un asasinato non e mais que o efecto óptico dun miope que non ve mais alá das súas tristes botas, o anhelo dunha pinga de suor frio que esvara polas costas, o sorriso do Franético no derradeiro bis e as veces que vaciamos o cargador do revólver no esqueleto dun cadaver embargado.
Friday, May 22, 2009
De ASCENSIÓN (e descensos)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment